Het Vlaams Belang op de bres voor een leefbare sociale huisvesting

Uit het antwoord van minister van Wonen Marino Keulen op een schriftelijke vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Filip Dewinter naar de toewijzingen in de sociale huursector volgens de nationaliteit van de huurder, blijkt dat de gettovorming in de stedelijke sociale huisvesting blijft toenemen. Het probleem stelt zich het scherpst in Antwerpen. Daar waar in Vlaanderen in 2003 20,1% van de sociale woningen werd toegewezen aan vreemdelingen (15,8% niet EU en 4,3% EU), werd in Antwerpen maar liefst 37,2% van de sociale woningen toegewezen aan vreemdelingen (34,6% niet EU en 2,6% EU). Ook steden als Genk, Gent, Vilvoorde en Kortrijk stelt het probleem zich. Een te groot aandeel vreemdelingen onder de huurders komt de leefbaarheid vaak niet ten goede. Uit de cijfers bleek echter dat één Antwerpse huisvestingsmaatschappij, De Goede Woning, beduidend minder vreemdelingen telde onder de nieuwe huurders dan de andere Antwerpse maatschappijen. Naar aanleiding van de publicatie van de cijfers raakte bekend dat wie onvoldoende Nederlands spreekt bij De Goede Woning een code krijgt die tot uitsluiting voor een sociale woning leidt. Door deze en andere maatregelen tracht de maatschappij de leefbaarheidsproblemen onder controle te krijgen.

Maandag kaartte Filip Dewinter de problematiek ook aan in de commissie Wonen van het Vlaams Parlement. In antwoord op een interpellatie van Filip Dewinter bestempelde Minister Keulen de toewijzingsreglementen van de huisvestingsmaatschappijen die de taal opleggen als onwettelijk. Hij kondigde wel aan de wetgeving terzake aan te zullen passen. De taalvoorwaarde worden opgenomen in een nieuw sociaal huurbesluit dat op 1 januari 2006 van kracht zou worden. Het voorstel van minister Keulen is echter nogal flauw: de voorwaarde zou enkel gelden voor nieuwe sociale huurders, enkel voor werkzoekenden en er wordt genoegen genomen met de 'principiële verklaring' van de nieuwe huurder dat hij 'bereid is de taal te leren'.

Het Vlaams Belang meent dat het voorstel van Keulen weliswaar een stap in de goede richting is, alhoewel niet voldoende. Het Vlaams Belang meent dat er dringend een maximumgrens moet worden gesteld aan het aantal vreemdelingen in de sociale huisvesting. Minister Keulen moet eindelijk ook duidelijkheid verschaffen over de aanwezigheid van asielzoekers en politieke vluchtelingen in de sociale huisvesting. In een antwoord op een eerdere schriftelijke vraag van Filip Dewinter stelde de minister immers dat 'deze gegevens niet beschikbaar zijn'. Het Vlaams Belang meent dat de omzendbrief van minister Gabriels die bepaalt dat sociale huisvestingsmaatschappijen asielzoekers verplicht dienen op te nemen - zelfs wanneer deze werden toegewezen aan andere gemeenten - moet worden ingetrokken.

Volledige cijfers over de aanwezigheid van vreemdelingen in de sociale huisvesting zijn te verkrijgen bij Wim Van Osselaer (02/552.41.49)

Huiszoeking bij Vlaams Belang : parket wil klokkenluiders intimideren

Het Vlaams Belang heeft met grote verwondering kennis genomen van de verklaringen van het Federaal Parket in verband met de huiszoeking in de fractielokalen van het Vlaams Parlement en in het nationaal secretariaat van de partij te Brussel.

Volgens het parket betreft het een onderzoek omtrent een artikel verschenen in De Morgen van 8 mei 2004 "Antwerpen vreesde aanslag in tunnel" waarbij vertrouwelijke informatie zou zijn doorgespeeld aan de pers. Eerst en vooral wil het Vlaams Belang erop wijzen dat Bart Debie op 31 maart 2004 ontslag nam uit het Antwerpse politiekorps en op 1 april in dienst trad bij de Vlaams Parlementsfractie van het Vlaams Belang als persverantwoordelijke en adviseur veiligheid en politie. Het klopt dat de De Morgen-journaliste contact heeft genomen met Bart Debie teneinde bevestiging te vragen van de feiten waarvan zij overigens reeds op de hoogte was. Bart Debie heeft de feiten in zijn functie van fractiemedewerker nagetrokken en bevestigd. Tevens werden hieromtrent parlementaire vragen gesteld door de fractie van het Vlaams Belang in het Federaal Parlement aan de bevoegde minister. Van een "schending van het beroepsgeheim" kan dan ook geen sprake zijn. Het Vlaams Belang wijst erop dat de betrokkene op het moment van de vermeende feiten zelfs niet eens meer deel uit maakte van het Antwerpse Politiekorps.

Het Vlaams Belang blijft erbij dat de huiszoekingen vooral bedoeld zijn om klokkenluiders te ontmoedigen. Blijkbaar wil men vanuit het parket de informatiestroom omtrent allerlei feiten die het daglicht niet mogen zien omdat ze politieke deining zouden kunnen veroorzaken, droogleggen. Het ongeloofwaardige verhaal dat nu opgehangen wordt door het parket is niet veel meer dan een stok om de hond te slaan. Het Vlaams Belang heeft eveneens heel wat bedenkingen bij de mededeling van het parket waarin gesteld wordt dat "uit telefonie-onderzoek bleek dat er contacten waren tussen de journalisten en ex-politiecommissaris Bart Debie van de lokale politie van Antwerpen". Blijkbaar wordt het telefoonverkeer tussen journalisten en perswoordvoerders van een oppositiepartij nauwlettend in de gaten gehouden. Deze hele affaire doet heel wat vragen rijzen omtrent de beweegredenen van de plotse ijver en grote gedrevenheid van het parket en het Comité P terzake. De politiestaat is niet meer ver af...

Anciaux droomt van een cultureel verdrag

In november kondigde Bert Anciaux aan dat hij een cultureel verdrag wilde afsluiten met de Franse Gemeenschap. Drie jaar terug, bij zijn vorig verblijf in de Vlaamse regering, had hij dat ook al eens gedaan.
Anciaux was er destijds van overtuigd was dat dit met zijn goede vriend Richard Miller geen probleem kon zijn. "Als Richard en ik het daarover eens zijn, wie zal ons dan tegenhouden", klonk het zelfverzekerd. Het antwoord is de voorzitter van de Franse Gemeenschapsregering, Hervé Hasquin.
Deze keer zou het met de "fantastische Fadila Laanen en Marie Arena", wel moeten lukken.
In een interpellatie merkte Vlaams volksvertegenwoordiger Luk Van Nieuwenhuysen op dat er tot nog toe met de Franse Gemeenschap geen cultureel verdrag werd afgesloten omdat men wilde dat die vooraf het principe van de niet inmenging en het territorialiteitsbeginsel zou erkennen en naleven, en dat ze de rechtspraak van het Arbitragehof zowel naar de letter als naar de geest zou naleven. Van Nieuwenhuysen wilde van Anciaux vernemen of die van oordeel is dat aan die voorwaarde is voldaan.
Hij vreest namelijk dat Anciaux er veel voor over heeft om zo'n cultureel verdrag af te sluiten, in een soort van kromme redenering waarbij de cultuurminister ervan uitgaat dat de Franstaligen dat zo sympathiek vinden dat ze zullen ophouden met hun voortdurend gestook in de Vlaamse Rand en in Voeren. Nochtans heeft die goedwil vorige legislatuur blijkbaar geen indruk heeft gemaakt op de Franstaligen.
Formeel is er over dat cultureel verdrag nog geen overleg geweest met de Franse Gemeenschapsregering noch binnen de Vlaamse regering. Maar Anciaux geeft wel aan dat hij geen voorafgaande voorwaarden stelt om de besprekingen aan te vatten. Hij vertrouwt er op dat die zullen leiden tot een akkoord waarin uiteindelijk toch het respect voor het territorialiteitsbeginsel vervat zit. Papier is evenwel verduldig en Anciaux moest wel toegeven dat de Franse Gemeenschap op dit ogenblik het territorialiteitsbeginsel in de feiten niet erkent, laat staan naleeft. Vlaams Belang diende tot slot een motie in waarin gesteld wordt dat het afsluiten van een cultureel verdrag afhankelijk moet blijven van die erkenning en naleving.

Nieuwe Sensoa-campagne wil nodeloos choqueren door provocerende beelden

Het Vlaams Belang protesteert tegen de nieuwe campagne van Sensoa, het Vlaamse expertisecentrum voor seksuele gezondheid. De campagne toont provocerende beelden van naakte vrijende koppels met kleefband op de mond. Het Vlaams Belang meent dat een dergelijke campagne allerminst getuigt van goede smaak en nodeloos wil choqueren, louter omwille van het plezier te choqueren.

Het Vlaams Belang stelt zich ook vragen bij de boodschap die de expliciete beelden bij de jongeren zullen overbrengen. Het Vlaams Belang meent dat de huidige campagne een 'alles kan alles mag'-mentaliteit eerder stimuleert dan een dergelijke mentaliteit te ontraden.

Het Vlaams Belang vraagt dat de Minister van Onderwijs maatregelen neemt om te verhinderen dat deze provocerende affiches in de scholen worden verspreid. Dergelijke "voorlichtings"campagne behoort niet tot de opvoedkundige taak van de school. Het Vlaams Belang zal de ministers van Onderwijs en Welzijn hierover interpelleren in het Vlaams Parlement.

Het Vlaams Belang vraagt Sensoa om een positieve boodschap te brengen en in de toekomstige campagnes vooral het belang van duurzame relaties te onderstrepen. Alleen op een dergelijke manier - en zeker niet door het tonen van provocerende beelden - zullen Vlaamse jongeren en jongvolwassenen worden aangezet tot een verantwoord seksueel gedrag.

Wachtrijen aan scholen

Iedereen heeft het wel in de media kunnen lezen. Bij aanvang van de inschrijvingsperiode voor leerlingen aan de Vlaamse en Brusselse scholen, stonden aan sommige scholen heel wat ouders in een rij te wachten om hun kind toch maar ingeschreven te krijgen in de school van hun keuze. Een en ander is een uitloper van het beruchte GOK-decreet (Gelijke Onderwijskansen). Dat decreet voorziet dat een school geen leerlingen meer mag weigeren. Het principe "eerst komt eerst maalt" geldt hier. Het decreet kende enkel maar een paar kleine wijzigingen voor kinderen die reeds broertjes of zusjes op eenzelfde school hadden of voor Nederlandstalige kinderen voor de Nederlandstalige scholen in Brussel.

Vermits dit blijkbaar de wachtrijen aan scholen niet heeft doen afnemen, stelde in de plenaire vergadering An Michiels de vraag aan minister Vandenbroucke om het GOK-decreet dermate aan te passen dat dit soort problemen tot het verleden zouden horen. De minister van onderwijs antwoordde dat het probleem van de wachtrijen een minimaal verschijnsel was en dat dit niet te wijten was aan het GOK-decreet. Hij wilde wel tegen het schooljaar 2006-2007 een evaluatie van dit decreet maken en dan eventueel de "averechtse" effecten wegwerken.

Ook volksvertegenwoordiger Greet Van Linter ondervroeg eerder reeds de minister in de commissie Onderwijs over de ernstige inschrijvingsproblemen van de Brusselse Vlamingen in het Nederlandstalig onderwijs. Ook toen minimaliseerde de minister de problemen en zei hij zelfs dat er geen enkel dossier bekend is van een Nederlandstalig kind dat niet terecht kon in het Nederlandstalig onderwijs.

Het Vlaams Belang pleit er voor om zeker de Brusselse problematiek, waarbij verschillende Nederlandstalige kinderen die zich in het Nederlandstalig onderwijs in Brussel willen inschrijven uit de boot vallen, niet uit het oog te verliezen. Tevens stelt het Vlaams Belang voor om de betrokkenen uit het onderwijsveld, zowel bij de evaluatie van het decreet als bij de wijziging ervan te betrekken. Het is immers vanuit die hoek dat er nu heel veel kritiek op het GOK-decreet komt, zowel bij initiële voor- als tegenstanders. Op die vraag wilde de minister tijdens de plenaire zitting niet antwoorden. Hij deed dat echter wel een dag later toen hij antwoordde op een vraag van een CD&V-parlementslid. En daar bleek dat hij op de suggestie van het Vlaams Belang inging. Weliswaar een dag later en, wat dacht u, zonder vermelding.

Marino zonder vrees

Carrefour is een Franstalig blad dat wordt gesubsidieerd door de Franse Gemeenschap en dat verspreid wordt in de brede Vlaamse Rand rond Brussel. Dit tot grote ergernis van veel Vlamingen, want de taal die de Franstalige kolonisten hanteren getuigt echt van haat en misprijzen ten aanzien van de Vlamingen. Ook de gemeentebesturen zijn daar niet mee gediend. De gemeente Meise -nochtans niet de meest Vlaamsvoelende van de Rand- opperde enige tijd terug in een brief aan minister Dewael dat de enige blijvende oplossing erin zou bestaan dat er een sluitende regeling zou worden uitgewerkt zodanig dat de gemeentebesturen daadwerkelijk zouden kunnen optreden tegen de verspreiding van dergelijke druksel via de Post. Dewael gaf natuurlijk niet thuis. Ook de Vlaamse minister van Binnenlands Beleid zegt weinig te kunnen doen, zo blijkt uit diens antwoord op een vraag van Luk Van Nieuwenhuysen. "Ik zal van mijn kant wel een brief richten aan het desbetreffende blad met het dringende verzoek om in de toekomst het Vlaams karakter van de gemeenten rond Brussel te willen respecteren en geen Franstalige publicaties meer te verspreiden in deze gemeenten". Dat zal op de betrokkenen ongetwijfeld een diepe indruk nalaten.

Wie zal dat betalen ?

In een schriftelijke vraag aan minister Moerman trachtte Luk Van Nieuwenhuysen te vernemen op wiens kosten de persmeute in november van vorig jaar de fameuze prinselijke zending naar China volgde. Minister Moerman antwoordt dat het niet op kosten van de Vlaamse overheid was. Op wiens kosten het dan wel gebeurde liet ze na te preciseren. Van Nieuwenhuysen vermoedt dat het op kosten van het Agentschap voor de Buitenlandse Handel is gebeurd. Die instelling wordt deels door de federale, deels door de gewesten betoelaagd. Met andere woorden : het geld voor de propaganda waarmee de lezers, kijkers en luisteraars gedurende zo'n twee weken werden bestookt komt grotendeels uit de zakken van de Vlaamse belastingbetalers.

Luk Van Nieuwenhuysen wil daarover duidelijkheid en heeft ondertussen een nieuwe vraag ingediend.