Vlaams Belang stelt indringende vragen aan Vlaamse Regering n.a.v. van nieuw mini-debat over Dexia

De Vlaamse Regering weigerde gisteren tijdens de plenaire vergadering in te gaan op de verschillende kritische vragen van de oppositiepartijen nopens de liquiditeitsproblemen van Dexia (waarvan de Vlaamse Regering aandeelhouder is). Fractievoorzitter Filip Dewinter had wel begrip voor de oproep tot sereniteit en koelbloedigheid vanwege Minister-President Peeters maar hekelde desalniettemin het gebrek aan duidelijkheid. Tegelijkertijd waren er de verklaringen van meerderheidspartij SP.A. die om een minstens gedeeltelijke nationalisering van Dexia hadden verzocht. Filip Dewinter vroeg daarom in naam van de kleine spaarders en beleggers meer transparantie : “Maar, mijnheer de minister-president, aan de andere kant stel ik vast dat u vandaag naar het parlement komt zonder duidelijkheid te bieden, zonder oplossingen voor te stellen, zonder zelfs nog maar een begin van oplossing voor te stellen, alhoewel ik ook vaststel dat sommigen binnen uw regering uw oproep tot sereniteit, uw oproep om de kalmte te bewaren, allerminst in de praktijk brengen. Als ik mevrouw Gennez en enkele andere socialistische kopstukken hoor, meen ik te mogen zeggen dat het vooral leden van uw eigen regering en uw eigen meerderheid zijn die vandaag het vuur oppoken en die, in plaats van olie op de golven, olie op het vuur gieten. Steek de hand dus in eigen boezem en schep orde binnen de rangen van uw eigen meerderheid en uw eigen regering.
Mijnheer de minister-president, ik wil naar aanleiding van uw verklaring vijf concrete vragen stellen. Wat zal de regering doen om het financiële belang van de Vlaamse steden en gemeenten gebeurlijk te vrijwaren? Uit allerlei verklaringen van burgemeesters blijkt immers dat daar heel wat om te doen is. Zal de regering als aandeelhouder inspanningen doen om de uitverkoop van Dexia aan Frankrijk tegen te gaan en te verhinderen dat de kredietverstrekker van de Vlaamse steden en gemeenten in Franse handen komt? Wat is de verantwoordelijkheid van de bestuurders van Dexia, en in het bijzonder van de politici in de raad van bestuur en het strategisch comité van Dexia? Meent de Vlaamse Regering niet dat er in het kader van de huidige crisis ook een onderzoek moet worden gevoerd, hetzij door een parlementaire onderzoekscommissie, hetzij door een andere instantie, zoals het Rekenhof, naar wat er is fout gelopen en blijkbaar nog steeds fout loopt bij Dexia? Vorige week heeft minister Van Mechelen op deze tribune, naar aanleiding van het actualiteitsdebat over de financiële crisis, verklaard dat alles oké was bij Dexia. Er waren geen problemen, men had de zaak onder controle. Vandaag blijkt evenwel dat er wel degelijk ernstige problemen zijn en dat de inspanningen die men de vorige weken heeft gedaan, blijkbaar niet tot afdoende oplossingen hebben geleid. De vraag is natuurlijk wie wie bij de neus neemt. Maakt u zichzelf, als regering en als minister van Financiën, wat wijs? Of zijn het de bankiers die u wat wijsmaken? Ook op dat vlak hadden we graag een duidelijke analyse gehad van de problemen die zich momenteel voordoen, en van de oplossingen die u denkt te moeten bieden.”. We konden echter pas vandaag vernemen dat na de herkapitalisering van de Dexiagroep nu ook een overheidswaarborg wordt toegekend aan alle nieuwe obligaties onderschreven door institutionele beleggers, nieuwe interbancaire deposito’s en nieuwe institutionele beleggingen ten gunste van Dexia. Hierdoor wordt het liquiditeitsprobleem en zelfs het voortbestaan van de Dexiagroep inderdaad verholpen maar zijn de problemen rond filiaal FSA niet opgelost. De federale en Vlaamse overheid zijn er in ieder geval niet in geslaagd om een opsplitsing van de Dexia-Groep te bekomen.

Het volledige verslag kunt u lezen op :
http://jsp.vlaamsparlement.be/docs/handelingen_plenaire/2008-2009/plen006-08102008_voorlopig.pdf

Filip Dewinter onderstreept dat de Franstaligen nu al de gemeenschapsdialoog hebben ondermijnd en verwerpt Peeters ‘dynamiek van stapsgewijze afspraak”!

Woensdagmiddag werd ook de “gemeenschapsdialoog” formeel opgestart. Filip Dewinter aarzelde niet om Minister-President Peeters te confronteren met een resem uitspraken en provocaties vanwege sommige Franstalige onderhandelaars : “ Ik verwijs niet alleen naar het feit dat u het nodig hebt gevonden om in een interview met Knack eventuele resultaten van de dialoog voor u uit te schuiven, zelfs in de richting van 2010, en genoegen te nemen met wat u pleegt te noemen "de dynamiek van stapsgewijze afspraak". Er is vooral het feit dat nogal wat van uw gesprekspartners inderdaad niet een B-ploeg vormen. Het zijn mensen als Moureaux, Maingain en De Decker die nu aan Franstalige zijde gaan onderhandelen. Ze hebben in allerlei uitspraken al laten verstaan dat u naar de garanties die u meende op zak te hebben, kunt fluiten. Mevrouw Milquet zegt bijvoorbeeld dat er niet mag worden gesproken over de interpersoonlijke solidariteit, dat er geen fiscale concurrentie tussen de gewesten mag ontstaan en dat de rechten van de Franstaligen in de Rand moeten worden verdedigd. De heer De Decker, uw covoorzitter in de dialoog, voegt er het volgende aan toe: "Il faudrait parler des limites de la région bruxelloise et aussi de l'arrondissement de BHV." De heer Maingain, nog een deelnemer aan de dialoog namens de Franstaligen, zegt in een interview met Le Soir en La Libre Belgique dat de uitbreiding van Brussel onontkoombaar is en aan bod moet komen naar aanleiding van de communautaire onderhandelingen, dat de versterking van Brussel nodig zal zijn en dit alleen maar kan door de territoriale banden tussen Brussel en Wallonië te versterken. Het zijn allemaal uitspraken die aantonen dat van de fameuze garanties in de praktijk heel weinig in huis dreigt te komen, en dat op een moment dat de dialoog nauwelijks van start is gegaan. Mijn vraag is dan ook de volgende. Hoe duidt u deze uitspraken van sommige prominente onderhandelaars aan Franstalige kant? Hoe garandeert u dat de garanties die u zegt gekregen te hebben, ook in de praktijk door de betrokken onderhandelaars zullen worden nageleefd?”. De Minister-President repliceerde dat de geciteerde uitspraken de onderhandelingen weliswaar niet vooruit hielpen maar wilde geen verdere olie op het vuur gieten. Hij meende overigens te kunnen waarborgen dat de volgende weken en maanden de publieke uitspraken omtrent de onderhandelingen steeds meer zouden verminderen en drukte nog eens zijn geloof uit in “deelakkoorden” tegen de verkiezingen van juni 2009. Filip Dewinter : “Mijnheer de minister-president, u lijkt me toch een naïef man, als u vandaag stelt, zoals u dat in het middagjournaal hebt verklaard, dat u niet meer zult ingaan op eventuele provocaties vanuit Franstalige hoek en niet meer zult reageren op uitspraken. Niet zomaar enkele Franstalige politici, maar deelnemers aan de dialoog, laten in hun arrogantie opnieuw duidelijk blijken dat de garanties die zij hebben gegeven nu al, bij de start van de dialoog, met de voeten worden getreden. (…) Dan antwoordt u dat u daar niet op zult reageren. U laat dat blauwblauw en door er niet over te spreken, zal het probleem wel vanzelf weggaan. Dat is natuurlijk niet waar en u weet dat heel goed. Ik begrijp dat u wilt redden wat er te redden valt. U doet me steeds meer denken aan de gewezen Britse premier Chamberlain, die in september 1938 ook zwaaide met allerlei garanties die hij kreeg van nazi-Duitsland. Er zou niets gebeuren en het was toch duidelijk dat de vrede gewaarborgd was en bleef. U weet wat er, jammer genoeg, nauwelijks twee jaar later is gebeurd. Laat u dat toch niet overkomen. Die garanties zijn een vodje papier die de Franstaligen welwillend aan u hebben overgemaakt, om ervoor te zorgen dat heel deze dialoog over de drempel van de verkiezingen van juni 2009 wordt getild. En ondertussen zijn ze met dezelfde arrogantie als het voorbije anderhalf jaar nu al bezig, in alle Franstalige media, om de poten van onder uw dialoogstoel te zagen.”.

Het volledig verslag kunt u lezen op :
http://www.vlaamsparlement.be/Proteus5/showJournaalLijn.action?id=530660