“Multicultuur of geen factuur” : voorstellen in het diversiteitsplan van de stad Antwerpen rond politiek correcte gunningscriteria zijn een aanfluiting van de wet op de overheidsopdrachten en zelfs broodroof t.a.v. bedrijven

Fractievoorzitter Filip Dewinter confronteerde in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement de toezichthoudende Minister van Binnenlandse Aangelegenheden Marino Keulen met enkele voorstellen uit het reeds door het Antwerps Schepencollege goedgekeurde “Diversiteitsplan”. Volgens één van de voorstellen zouden toeleveringsbedrijven die diensten leveren aan het stadsbestuur aan de hand van een puntensysteem worden beoordeeld; onder meer op basis van het aantal tewerkgestelde holebi’s, vrouwen, gehandicapten en allochtonen. Filip Dewinter vroeg zich af of een privébedrijf op de eerste plaats zijn medewerkers niet dient aan te werven op basis van competentie. M.a.w. is dit voorstel in overeenstemming met artikel 15 van de wet op de overheidsopdrachten dat stelt dat de openbare aanbesteding dient te worden toegewezen aan de inschrijver die de laagste regelmatige offerte indient.

Minister Keulen liet nu al uitschijnen dat hij achter de bewuste passage in het Diversiteitsplan staat : “De stad kan haar positie als opdrachtgever, medeorganisator of financier gebruiken als hefboom om iedereen/andere organisaties uit te dagen rond maatschappelijk engagement. Dat zou via clausules kunnen worden ingebouwd in contracten voor duurzame overheidsopdrachten waarbij aannemers en uitvoerders deze doelstelling mee waarmaken. De aandacht voor diversiteit kan ook deel uitmaken van de voorwaarden bij subsidies en convenanten. De stad onderzoekt in welke mate dergelijke clausules wettelijk afdwingbaar zijn. Want te veel regeltjes kunnen ook verstikkend werken of het omgekeerde effect bereiken.". Volgens Keulen is binnen de wetgeving op de overheidsopdrachten wel degelijk ruimte om positieve acties naar doelgroepen tot uiting te brengen. Filip Dewinter repliceerde echter dat de bevoegde SP.A.-schepen Monica De Koninck in de pers geenszins twijfel heeft laten bestaan over de bedoelingen van het stadsbestuur : "We willen bedrijven waarmee de stad Antwerpen denkt te gaan samenwerken, een aantal criteria opleggen waar punten aan verbonden zijn. Een van de criteria is maatschappelijk verantwoord ondernemen. Hieronder wordt aandacht voor milieu verstaan, maar bijvoorbeeld ook hoeveel allochtonen er bij het bedrijf werken. Ondernemingen die goed scoren op dat vlak krijgen meer punten en maken meer kans om van de stad een opdracht te krijgen." M.a.w. de stad Antwerpen wil wel degelijk bedrijven die de competentie, bekwaamheid en efficiëntie prioritair vinden, discrimineren en aldus indirect sanctioneren ! Filip Dewinter hoopte tenslotte dat minister Keulen als liberaal die opkomt voor de vrijheid van ondernemen nooit zou toelaten dat dit soort politiek correcte gunningscriteria zouden worden opgelegd aan bedrijven.

De Lange Wapper en de problematiek van fijn stof : Mieke Vogels is een “wikkelwaai” !

Vlaams Volksvertegenwoordiger Jan Penris bijt zich al jaren vast in het Masterplan Antwerpen in het algemeen en in de realisatie van de Oosterweelverbinding (met de Lange Wapperbrug) in het bijzonder. Deze week ondervroeg hij in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement Minister van Mobiliteit Van Brempt over haar uitlatingen m.b.t. de fijn stof-problematiek in het licht van de te realiseren Oosterweelverbinding.

Jan Penris beklemtoonde dat het Vlaams Belang jaren geleden al als enige partij had gewezen op de gevolgen voor de leefkwaliteit van de bewoners van het Eilandje, Merksem en Deurne. Penris noemde de uitspraken van Van Brempt en de houding van Groen! uitingen van “voortschrijdend inzicht”. Hij stelde vast dat de linkervleugel van de SP.A. in Antwerpen het ganse project al enige maanden in twijfel is beginnen trekken en dat het argument van de volksgezondheid nu als handige kapstok fungeert. Minister van Openbare Werken Crevits benadrukte dat men rekening diende te houden dat het vrachtwagenpark tegen 2013 een groot aantal wijzigingen zal hebben ondergaan waarbij de impact van fijn stof sterk zal evolueren en drastisch zal dalen. Crevits stelde ook dat de Lange Wapper-brug er precies voor zou zorgen dat er een betere doorstroming zou komen en dus lagere achtergrondconcentraties van fijn stof.

Minister Van Brempt van haar kant erkende dat ze effectief een bijkomend ambitieniveau heeft gesteld waarbij extra aandacht zou moeten worden besteed aan de lokale impact voor bepaalde Antwerpse buurten. Ze beklemtoonde dat de SP.A. nog steeds met enthousiasme achter het volledige Masterplan stond en dit betekende volgens haar dus ook achter de Oosterweelverbinding en het voorgenomen tracé. Maar dit betekende, tot ergernis van de andere meerderheidspartijen, volgens haar niet dat ze geen bijkomend ambitieniveau zou mogen formuleren zoals een onderzoek van de BAM naar het meten van fijn stof in de betrokken buurten, de installatie van opslorpende schermen, het weren van vrachtwagens zonder roetfilter, enz… Jan Penris hekelde tenslotte de hypocrisie van Groen! en Mieke Vogels in het bijzonder. Vogels had, toen Groen! nog deel uitmaakte van de Antwerpse meerderheid, niet direct veel bezwaar gemaakt tegen de Oosterweelverbinding en de Lange Wapper : “In Antwerpen wordt met haar soms gelachen en soms minder gelachen. Met de plastuit, de boemboem en de blabla konden we nog lachen, met de vuilniszakken lachten we al heel wat minder. Van haar houding inzake de Lange Wapper zegt de Antwerpenaar nu - en ik ga een Antwerps woord gebruiken, u weet wat dat betekent -: "Mevrouw Vogels is een wikkelwaai."

Taalkennis van werkzoekenden in Vlaanderen

Vlaams volksvertegenwoordiger Roland Van Goethem kwam tijdens de plenaire vergadering tussen bij twee actuele vragen over de taalkennis van werkzoekenden in Vlaanderen. Van Goethem wilde van de minister weten of de VDAB niet tekort schoot in het toeleidingsbeleid van werkzoekenden naar bedrijven. Er zijn immers veel bedrijven die via de VDAB werkkrachten recruteren, maar die in dit kader heel vaak mensen over de vloer krijgen die geen jota Nederlands begrijpen, laat staan spreken. Van Goethem wenste tevens van de minister te vernemen of deze problematiek niet te wijten was aan een oververtegenwoordiging van allochtonen binnen de kansengroepen, waardoor de VDAB in zijn toeleidingsbeleid minder de nadruk legt op talenkennis maar wel meer op de positie binnen de kansengroepen.