Het VN-Rapport en het imago van Vlaanderen in het buitenland : Franstalige lobby haalt zijn slag thuis !

Het vragenuurtje tijdens de plenaire vergadering van woensdag 12 maart 2008 werd gedomineerd door een kritisch rapport van een VN-Comité (Convention on the Elimination of Racial Discrimination) dat de Vlaamse overheid op de vingers tikt over bepaalde onderdelen van haar Wooncode voor sociale woningen. Maar dit voor alle gezond denkende Vlamingen verbijsterend rapport had ook kritiek op andere aspecten van de Vlaamse samenleving zoals het niet-verboden zijn van het Vlaams Belang, de oververtegenwoordiging van vreemdelingen in de gevangenissen door de zgn. strengere beoordeling door rechters, de te strenge houding t.o.v. asielzoekers, enz… De Vlaams Belang-fractie smeet via Vlaams Volksvertegenwoordiger Karim Van Overmeire de knuppel in het hoenderhok en interpelleerde Minister Keulen over de totstandkoming van een dergelijk rapport. Karim Van Overmeire verwees hierbij naar de Franstalige beïnvloeding : “Is dat het werk van een 'nutty professor' in Genève, of zit er meer achter? Volgens mij zit hier meer achter. Dit is geen toeval meer. Na Columberg, Nabholz-Haidegger, Cilevičs en het Comité van de Lokale Besturen krijgen we nu dit. Hier zit een systeem achter, collega's. Er is sprake van systematische agitatie van de Franstaligen tegen Vlaanderen, waarbij de Franstaligen alle internationale fora gebruiken om Vlaanderen zwart te maken en in het defensief te dringen.Ook hier zien we dat de Franstaligen en de Franstalige Liga voor de Rechten van de Mens - een vlag die de lading absoluut niet dekt - de pen hebben vastgehouden. Dat blijkt uit heel wat details. Men schrijft bijvoorbeeld 'Vlaams Block' met -ck, zoals in het Frans. Men heeft het over 'French and Flemish speaking', een letterlijke vertaling van het Franse 'francophone et flamandophone', en dus niet over Nederlandstaligen. Dat zijn duidelijke indicaties dat de Franstaligen ook hier opnieuw aan het lobbyen zijn.”. Karim Van Overmeire haalde ook uit naar het amateurisme van de Vlaamse diplomatie die met het : “Na verschillende rapporten, waarin Vlaanderen internationaal aan de schandpaal wordt genageld, moeten we opnieuw vaststellen dat Vlaanderen op internationaal vlak onvoldoende slagkracht heeft om dergelijke rapporten te vermijden.”.
Minister Keulen ging tijdens zijn antwoord volledig de mist in en haalde, na de Vlaamse vertegenwoordiger bij de VN in Genève te beschuldigen van een gebrek aan communicatie (ontkend door Minister Bourgeois) op een zeer emotionele wijze scherp uit naar het Vlaams Belang dat hij mee verantwoordelijk achtte voor het slechte imago van Vlaanderen in het buitenland. Karim Van Overmeire omschreef deze verwijten als “plat populisme” en besloot als volgt : “Ikzelf en andere mensen van mijn fractie hebben hiervoor tien jaar geleden al gewaarschuwd. Tien jaar geleden hebben we al gezegd dat we het op internationaal vlak niet goed deden. De internationale media baseren zich op Franstalige kranten, waardoor ze geen correct beeld van Vlaanderen krijgen. Tien jaar lang is er niets gebeurd of is er veel te weinig gebeurd. Nu moeten we twee dingen doen. We moeten ophouden met aan nestbevuiling te doen. Het is heel gemakkelijk om na te gaan of een samenleving een warme, open, solidaire en internationaal gerichte samenleving is of niet. Men bekijkt gewoon hoeveel mensen er weg willen en hoeveel mensen er bij willen. Vlaanderen is dus een internationaal georiënteerde samenleving die gastvrij is voor de mensen die hier komen wonen die zich aan ons aanpassen. Dat is de essentie: zich aan ons aanpassen.
Daarnaast moeten we onze naïviteit opgeven, want dit is geen misverstand of geen stelling van een toevallig verkeerd geïnformeerde journalist of professor. Dit is een gestructureerd offensief van de Franstaligen om ons in het defensief te dwingen. “.

De campagne “Only in Belgium” : de stuiptrekkingen van het merk “België” !

De buitenlandse beeldvorming in Vlaanderen kwam in hetzelfde vragenuurtje ook aan bod tijdens de actuele vraag van Karim Van Overmeire over de betrokkenheid van de Vlaamse Regering bij de campagne 'Only in Belgium' (kostprijs 1,4 miljoen euro) die enerzijds buitenlandse investeerders er wil toe aan zetten in België te investeren en anderzijds het gedeukte imago van België - na maanden politieke crisis – wil herstellen.
Minister-President Peeters vond n.a.v. de lancering van deze campagne dat men het “geruzie” in de Belgische politiek dringend achterwege diende te laten. Karim Van Overmeire : “Het lijkt wel alsof, sinds die campagne, de communautaire discussies achter ons liggen en er nu een tijdperk van stabiliteit is aangebroken. U bevestigt dat zelf - en dat verbaasde me een beetje - met de uitspraak: "We moeten de tijd van het geruzie achter ons laten." Ik heb daar een probleem mee want volgens mij heeft België geen probleem, maar is België een probleem. Het probleem is natuurlijk dat de Vlaamse meerderheid in dit land haar meerderheid niet kan laten spelen, omdat ze voortdurend geblokkeerd is in die instellingen die België heten, en niet het beleid kan voeren dat ze zou willen voeren. Het probleem is dat er op dit moment nog altijd niets fundamenteel is opgelost behalve wat borrelnootjes. We hopen allemaal dat er binnenkort meer komt. De tijd van het geruzie zal achter ons liggen als er op 15 juli genoeg op tafel ligt.”. Karim Van Overmeire vond het ook merkwaardig dat Minister-President enerzijds in de pers stelde dat “het merk België verkopen” vandaag minder voor de hand liggend is gezien de belangrijkste troeven zich in Vlaanderen situeren (zeehavens, onderzoeksinstellingen, enz…), maar anderzijds voluit de Vlaamse overheid liet participeren in de campagne. Karim Van Overmeire : “Vindt u dat opportuun, terwijl Vlaanderen toch over een eigen instelling beschikt, het Vlaams Agentschap voor Internationaal Ondernemen - FIT in het Engels. Flanders Investment & Trade heeft net als opdracht om buitenlandse investeerders aan te trekken. Is het niet merkwaardig dat op de website van FIT helemaal geen verwijzing naar de Only in Belgiumcampagne te vinden is, en de twee dus eigenlijk los van elkaar staan?”
Minister-President Peeters antwoordde dat het FIT wel degelijk betrokken was bij de voorbereiding en dat de Vlaamse Regering haar terechte communautaire vragen blijvend op tafel zou leggen. Hij vond de federale campagne een “opportuniteit” zonder dat Vlaanderen hiervoor diende te co-financieren. Karim Van Overmeire besloot : “'Belgium' is een zwak merk geworden, u geeft het zelf toe op de dag na de voorstelling van de campagne. Het blijft een surrealistisch land, dat staat voor instabiliteit en slecht bestuur. Voor een keer moet ik Hugo Camps gelijk geven die in 'De Morgen' laat noteren: "Only in Belgium: land zonder serieuze regering, gisteren, vandaag en morgen. Land dat niet eens een vliegtuig van het leger aan de praat krijgt. Land waar een liedje naar het Songfestival wordt gestuurd dat niet uit woorden bestaat. (…) Apenland."

De integratiesector : voldoende toezicht van de Vlaamse overheid ?

Filip Dewinter kaartte in de plenaire vergadering de problematiek van het gebrek aan controle aan op de talrijke vzw’s die zich bezighouden met onthaal, diversiteit en integratie. Een gewezen integratiewerker klapte deze week uit de biecht in “Knack” en stelde zelfs onomwonden dat de integratiesector is geïnfiltreerd door moslimfundamentalisten.
Filip Dewinter pleitte voor een drastische wijziging van de huidige benadering door Minister Keulen : “Mijnheer de minister, u hebt de sector niet onder controle. U bent een roepende in de woestijn, een kamergeleerde, die hier in het parlement spreekt van waarden en normen. Hoe past u dat toe met allerlei vzw's waar u geen enkele greep op hebt? Hoe handhaaft u dit soort zaken in het concrete beleid? Niet hier, maar op het terrein waar het moet gebeuren. Dat gebeurt dus niet, en meer nog, we krijgen een infiltratie van fundamentalisten en anderen die blijkbaar de weg hebben gevonden naar de brede subsidiepot.U zegt nu naar aanleiding van dit interview, ook in kranteninterviews en elders in de media, dat u alle integratiewerkers cursussen zult aanbieden over waarden en normen. Het antwoord komt al van de betrokkenen zelf, die stellen dat cursussen geen enkele zin hebben. Deze heerschappen kennen de waarden en normen beter dan wij. De vraag is niet of ze ze wel kennen, de vraag is of ze deze waarden willen overdragen en in de praktijk toepassen, en dat gebeurt niet. Er zal wel wat meer moeten gebeuren dan het geven van de onvermijdelijke cursussen om ervoor te zorgen dat uw beleid ook in de praktijk op het terrein wordt vertaald.” Dewinter drong aan op een screening vóór de personeelsleden van dergelijke vzw’s als straathoekwerker, buurtwerker of sociale assistent worden ingezet.
Minister Keulen bleef eens te meer bij zijn klassieke verhaal van rechten en plichten, van “mensen kansen geven en ze tegelijk ook responsabiliseren en aanspreken om deze kansen te grijpen”. Volgens hem stelde niemand in de integratiesector nog de verplichte inburgering in vraag. Keulen kondigde ook aan dat hij binnen enkele weken een nota over het handboek voor maatschappelijke oriëntatie (MO) aan de Vlaamse Regering zou voorleggen en verwacht hier alle heil van. In de loop van het najaar zal aan het parlement ook een nieuw decreet voor de integratiesector worden voorgelegd.
Volgens Minister Keulen krijgen de privé-organisatie die zich met integratie bezig houden geen subsidies en moet hier het gerecht en de politie optreden tegen activiteiten die de principes van de rechtsstaat zouden schenden.Filip Dewinter besloot : “Mijnheer de minister, uw discours ken ik. U herhaalt het als een soort mantra bijna wekelijks. Het is niet de vraag om dat nog eens te herhalen, tot we allemaal geïndoctrineerd zijn, maar ik wil te weten komen hoe u dat discours laat toepassen in de praktijk op het terrein. (…) In de krant zegt u dat u een cursus zult organiseren voor alle integratiewerkers. Ik wil meer dan dat. Die mensen moeten gescreend worden, we moeten weten met wie we te maken hebben en wie we dit soort dingen laten doen. Dit trekt een bepaalde groep aan, die natuurlijk ook wel weet waar ze mee bezig is en wat ze wil. Ze profiteert handig van de middelen die ter beschikking zijn en infiltreert als een soort paard van Troje, om dan haar ding te doen. (…) Screening moet er zijn. Er moeten cursussen zijn, maar er moet ook de finaliteit zijn dat men zich daartoe verbindt, niet alleen om de wetenschap in zich op te nemen, maar ook om dat in de praktijk te brengen. Als men dat niet doet, gaat men eruit. Het toedekken met de multiculturele mantel der liefde van alle problemen die er zijn en zeggen dat het een bric-à-bracartikel is en dat het nergens op slaat, hoor ik iedere keer. Er zijn ondertussen te veel getuigenissen van de schaarse mensen die durven getuigen, want het vraagt moed om dat te doen. (…)”.