Filip Dewinter wil van het Vlaams Parlement een soevereiniteitsverklaring met als basis de resoluties en het communautair luik van het Vlaams Regeerakkoord !

Fractievoorzitter Filip Dewinter vroeg en verkreeg van het Uitgebreid Bureau een actualiteitsdebat in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement over de actuele politieke situatie, met name de “machtsgreep” van Verhofstadt en de deelname van de Vlaamse Regering aan de “Conventie”.
Filip Dewinter onderstreepte in zijn inleiding dat de buitenlandse pers al wekenlang de spot drijft met de Belgische politieke chaos en “regimecrisis”. In een vertwijfelde poging om België van de ondergang te redden heeft de koning nu “Action Man” Verhofstadt met een informatieopdracht belast. Het is echter de vraag of de remedie zoveel beter is dan de kwaal !
De koninklijke staatsgreep via de machtsovername van Verhofstadt belooft volgens Filip Dewinter immers niet veel goeds voor de slaagkansen van een staatshervorming : “Vandaag stellen we vast dat CD&V/N-VA slaafs de koninklijke bevelen opvolgt en bereid is om samen te werken met Guy Verhofstadt, de man waarvan Yves Leterme nauwelijks een half jaar geleden zei : “wie gelooft die man nog ?”. Verhofstadt is immers de man die de Costa en die tweede dode mus, het Forum, liet doodbloeden. Verhofstadt is de man die als premier bereid was om in 2005, n.a.v. de eerste B-H-V-crisis, de faciliteitengemeenten op te offeren en de uitbreiding van Brussel toe te laten.
Met Verhofstadt als informateur en enthousiast organisator van de zgn. “Conventie” is de realisatie van de 5 resoluties en het communautair luik van het Vlaams Regeerakkoord (hét referentiekader voor de Vlaamse Regering) allerminst gewaarborgd.
Filip Dewinter verwonderde er zich dan ook over dat de CD&V/N-VA nu bereid lijkt zich in te schakelen in de Conventie waarin in een “open dialoog” “alles” bespreekbaar zou zijn : ook de herfederalisering van bevoegdheden en andere Franstalige eisen (o.a. de uitbreiding van Brussel). Wat verstaat het kartel nog onder “garanties voor een grote staatshervorming” in de schoot van de Conventie ?

Tegelijkertijd stelde Filip Dewinter vast dat de passiviteit van de Vlaamse Regering echter schrijnend is. Hij stelde dan ook voor dat de Vlaamse Regering en het Vlaams Parlement via een soevereiniteitsverklaring op basis van de inhoud van de resoluties en het communautair luik van het Vlaams regeerakkoord de Franstaligen voor het blok zouden zetten en aldus zouden confronteren met de vaste wil om het gerechtvaardigde streven naar meer autonomie te realiseren. Separatisme en dus de mogelijkheid van een onafhankelijke Vlaamse staat moet volgens Filip Dewinter minstens gehanteerd worden als stok achter de deur want zes maanden mislukte regeringsformatie hebben nu wel afdoende aangetoond dat een “onderhandelde” oplossing met de Franstaligen onmogelijk blijkt.

Het antwoord van Minister-President Peeters was eens te meer bijzonder lauw. Hij zag blijkbaar toch heil in het conceptuele voordeel van artikel 35 van de Grondwet waarbij alle residuaire bevoegdheden naar de deelstaten gaan en men met de Franstaligen zou onderhandelen over wat nog federale materie zou blijven. Peeters stelde ook een opdracht te hebben gegeven tot een constitutionele studie over de concrete uitvoering van artikel 35. Tegelijkertijd sprak hij in de wandelgangen zijn voorkeur uit voor een tripartite daar enkel een regering met een grote meerderheid een “grote” staatshervorming zou kunnen realiseren. De Minister-President zag weinig heil in een vehikel als de “Conventie”. Peeters bleef er bij dat het nog steeds de bedoeling is de resoluties en de inhoud van het Vlaams Regeerakkoord ter zake, uit te voeren, m.a.w. een staatshervorming die de toetsing aan de resoluties kan doorstaan.

Frans Wymeersch neemt in het Benelux-parlement de fransdolle Luxemburgse premier Juncker onder vuur !

Vlaams Volksvertegenwoordiger Frans Wymeersch, één van onze drie vertegenwoordigers in het Benelux-parlement, zal in dit gremium vrijdag aanstaande zijn ongenoegen ventileren over de weigering van zijn interpellatieverzoek omtrent de uitlatingen van de Luxemburgse premier Juncker over het Vlaamse autonomiestreven. Juncker betuigde zonder veel omhaal zijn sympathie met Franstalig België.
Het bestuur van het Benelux-parlement dat op dit moment onder Luxemburgs voorzitterschap staat weigerde dit interpellatieverzoek. Het lijkt er dus sterk op dat premier Juncker geen verantwoording durfde afleggen aan het Benelux-parlement i.v.m. zijn uitspraken in de Belgische pers. Frans Wymeersch laat deze totaal ondemocratische beslissing niet over zijn kant gaan en zal dan ook toch de nodige argumenten aanleveren waarom de uitlatingen van de Luxemburgse premier volstrekt ongeoorloofd waren !

Jan Penris andermaal op de bres voor de Scheldeverdieping !

Vlaams Volksvertegenwoordiger Jan Penris stelde tijdens de plenaire vergadering een actuele vraag over het uitblijven van de ratificering van de Scheldeverdragen in het Nederlandse parlement. Er werd de voorbije dagen in de pers gesuggereerd dat de Nederlanders zeer fundamenteel voorbehoud maakten tegen de Scheldeverdragen die het Vlaams Parlement reeds geruime tijd ratificeerde, wat de uiteindelijke verdieping van de Schelde in de weg zou staan.
Jan Penris kon echter het verslag van de verenigde commissies Verkeer en Waterstaat en Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit van de Tweede Kamer inkijken waaruit bleek dat nagenoeg alle partijen ervan uitgingen dat de Scheldevedragen moeten worden geratificeerd. Ze gaan er ook van uit dat Vlaanderen recht heeft op een tijongebonden diepgang van 13,1 meter, dat Vlaanderen samen met Nederland recht heeft op de nodige omkaderende veiligheidsmaatregelen en dat ook het nautische beheer op een gemeenschappelijke wijze mag worden georganiseerd - lees: dat het loodsenverdrag mag worden ontkoppeld. De Nederlanders maken echter wel een voorbehoud, over bijna alle partijgrenzen heen, ten aanzien van het element natuurlijkheid in die verdragenreeks. Het teruggeven van bepaalde natuurwaarden binnen het Schelde-estuarium mag volgens de Nederlanders onder geen beding onder de vorm van gedwongen onteigeningen en gedwongen ontpolderingen. Jan Penris beklemtoonde dat dit voorbehoud diplomatiek en internationaalrechtelijk weinig of geen indruk op ons moeten maken, maar politiek, in de goede verstandhouding die er tussen Vlaanderen en Nederland zou moeten blijven, alleszins wel. De Nederlanders geven trouwens zelf reeds een uitweg aan en stellen voor dat men op een min of meer natuurvriendelijke manier toch aan de natuurlijkheidsvereisten tegemoet zou komen als men bijvoorbeeld het Saeftinghegebied zouden ontplaggen en buitendijks schorren zouden aanleggen, zonder dat er moet worden ontpolderd. Jan Penris vroeg de Minister-President of deze zich kon vinden in het Nederlandse voorstel.
De Minister-President was echter formeel en stelde ondanks begrip te hebben voor de gevoeligheden rond de ontpoldering : “Het is natuurlijk niet mogelijk om een of ander artikel uit een van de vier verdragen te lichten, het opnieuw te bekijken en er eventueel een andere invulling aan te geven. Ik heb het nu over artikel 3, tweede en derde lid. Het is natuurlijk niet mogelijk om een verdrag te wijzigen dat werd gesloten, waaronder ik samen met minister Peijs een handtekening heb gezet, en dat werd geratificeerd.”. Het is dan ook duidelijk dat Peeters sterk onder druk staat van de milieubeweging. De Minister-President onderstreepte wel dat hij intensief contact had met de Nederlandse minister-president en met de andere ministers die bevoegd zijn in dit dossier : “We doen er alles aan opdat het verdrag ook in Nederland zo snel mogelijk wordt geratificeerd. “. Hij bevestigde ook dat men op 20 december 2007 zou beginnen baggeren en ging ervan uit dat de ratificatie van de vier verdragen in Nederland tegen dan rond zou zijn.

Vlaams Volksvertegenwoordiger Frans Wymeersch herinnerde tenslotte aan het voorstel van resolutie van het Vlaams Belang over de ontwikkelingsschets van het Schelde-estuarium : “Wij stelden toen dat de pijler van de natuurlijkheid erbij was gesleurd om de pijlers veiligheid en bereikbaarheid te kunnen realiseren. Wij waren destijds overigens niet de enige die de pijler natuurlijkheid in twijfel trokken. Ook de landbouwers, de dijkgraven en zelfs enkele lokale natuurverenigingen hadden hun twijfels bij de uitwerking van de natuurlijkheid. Dat is het verschil in aanpak tussen Nederland en Vlaanderen. In Nederland voert men al een aantal jaren een doorgedreven parlementair debat, terwijl wij geconfronteerd worden met een voorgekauwd pakket van maatregelen. Ik stel vast dat van de 20 miljoen betrokkenen - 14 miljoen Nederlanders en 6 miljoen Vlamingen - een grote meerderheid ernstige twijfels heeft bij de pijler natuurlijkheid en de uitwerking ervan. De minister-president en de Vlaamse Regering moeten daar terdege rekening mee houden en mogen de Nederlandse objecties niet zomaar van tafel vegen (…) Het moet mogelijk zijn om een mouw te passen aan de verdragen die het Vlaams Parlement reeds heeft goedgekeurd maar die nog moeten worden goedgekeurd door de Nederlandse Tweede Kamer, via een protocol in overleg met beide partijen.”

Ook een huishoudelijk reglement voor de districten!

Tot voor kort was niet duidelijk of artikel 40 van het gemeentedecreet ook gold voor de districten. Artikel 40 zegt duidelijk dat de districtsraad bij de aanvang van de zittingsperiode een huishoudelijk reglement vaststelt. De stad Antwerpen stelde een centraal vastgelegd reglement vast waar de districtsraden nauwelijks of geen inspraak in hadden en waarvan ze enkel kennis konden nemen. Ze moesten dit reglement echter wel toepassen. Aldus was dit reglement in veel districten een bron van ergernis. Vlaams Volksvertegenwoordiger Hilde De Lobel stelde daarom de vraag in de Commissie Binnenlands Bestuur of een district wel degelijk bevoegd is om een huishoudelijk reglement op te stellen. Het antwoord van de minister was kort en krachtig: “Enkel de districtsraad heeft de bevoegdheid over zijn eigen huishoudelijk reglement”. Er zal dus werk aan de winkel zijn in de Antwerpse districten om de komende maanden een huishoudelijk reglement op te stellen en goed te keuren…

Nieuw decreet ruimtelijke ordening is al twee jaar onderweg, maar Minister Van Mechelen weet nog steeds niet wanneer het zal aankomen !

Zeggen dat er met het ontelbare keren gewijzigde decreet ruimtelijke ordening verschillende problemen zijn is een open deur intrappen. Als er aan minister Van Mechelen vragen over deze problemen worden gesteld, dan verwijst hij steevast naar het nieuwe aanpassingsdecreet ruimtelijke ordening waar momenteel nog steeds aan wordt gewerkt en dat de nodige rust en rechtszekerheid zal brengen. Zowel op het vlak van planologie, vergunningenbeleid als handhavingsbeleid werd gezocht naar een politiek en juridisch draagvlak voor innovaties en aanpassingen die de procedures transparanter maken, administratieve vereenvoudiging in de hand werken, de rechtszekerheid bevorderen of de efficiëntie van het overheidsoptreden ter vrijwaring van een zorgvuldige en duurzame aanwending van percelen versterken.
Bij de bespreking van de Beleidsbrief Ruimtelijke Ordening en Onroerend Erfgoed in de commissie van 29 november j.l., vroeg Pieter Huybrechts aan de minister wanneer dit nieuwe decreet ruimtelijke ordening eindelijk zal klaar zijn. Hij merkte op de minister rechtszekerheid had beloofd via een nieuw decreet tegen september 2005 en dat we nu 2 jaar verder zijn.
De minister antwoordde dat het nieuwe decreet er komt, dat eraan gewerkt wordt, maar dat hij niet kan zeggen wanneer het klaar zal zijn ? Hopelijk wordt het geen wachten op Godot…