Eén jaar Leterme: beloofde ommekeer blijft uit

Precies één jaar geleden vonden (op 13 juni 2004) de verkiezingen voor het Vlaams Parlement plaats. De regering Leterme I is dan ook één jaar aan de macht.

Van de door CD&V/N-VA beloofde ommekeer is in de praktijk weinig in huis gekomen. Leterme bracht een weinig bezielende en zeer zakelijke regering op de been die niet veel meer doet dan het beleid van de vorige paars-groene regering verder zetten. Eén jaar na de verkiezingen blijkt dat er van een breuk met het verleden geen sprake is. De paarse partijen SP.a en VLD vormen immers het hart van de regering Leterme I. SP.a maar vooral de VLD voeren in de Vlaamse regering een obstructiepolitiek en laten niet toe dat Leterme en andere CD&V-ministers scoren. Immobilisme troef dus...

Veel realisaties kan Leterme dan ook niet opsommen. Veel verder dan het sluiten van een akkoord over het uitdiepen van de Schelde, de CAO over de witte sector en het afvoeren van het plan om een jeugddentiecentrum in Ekeren te vestigen raakt Leterme niet. De zgn. 'zakelijke bestuursstijl' is een schaamlapje om het gebrek aan visie achter te verbergen. De regering Leterme is een regering van lopende zaken meer niet.

Op geen enkel moment is Leterme in staat gebleken om een alternatief te vormen voor Verhofstadt. Nooit is Leterme erin geslaagd om een vuist te maken in de richting van de federale regering en de Vlaamse belangen te laten primeren op de Belgische en Waalse belangen. Het BHV-debacle was de vuurproef en meteen ook het grote debacle van Leterme in het bijzonder en van CDV en NVA in het algemeen.

Ook voor wat het wegwerken van de wachtlijsten in de zorg betreft (het stokpaardje
van vijf jaar CD&V-oppositie), het verstrengen van de inburgering, het saneren van de sociale huisvestingssector en het wegwerken van de lange wachtlijsten in de sociale huisvesting, het (gecastreerde) gemeentedecreet, het creëren van nieuwe budgettaire ruimte,... blijft de Vlaamse kiezer op zijn honger zitten.

Het bilan van één jaar Leterme I is allesbehalve positief. Rooms-paars-bis is niet veel meer dan een flauw doorslagje van paars-groen gebleken.

Meerjarenbegroting Vlaams Parlement : Vlaams Parlement leeft boven zijn stand !

Vorige week bespak het Uitgebreid Bureau van het Vlaams Parlement de meerjarenbegroting 2006-2009 van het Vlaams Parlement. Momenteel bedraagt de totale onkostenuitgave in de begroting 2005 al 82.327.000 euro. De geraamde uitgavenbegroting stijgt naar 84.539.200 euro in 2006 en stijgt uiteindelijk naar 91.756.703 euro in 2009. In deze uitgaven wordt de mogelijke aankoop van een nieuw gebouw voor de Vlaamse administratie (kostprijs tussen de 6 en de 12 miljoen euro) niet meegerekend. Wel wordt per jaar 750.000 euro extra ingeschreven voor de financiering van de politieke werking van de fracties. Momenteel ontvangen de fracties reeds een werkingstoelage van gezamenlijk 3.160.000 euro bovenop de door het Vlaams Parlement uitbetaalde dotatie aan de politieke partijen die 6.714.100 euro bedraagt (2005) !

Het Vlaams Belang kan absoluut niet akkoord gaan met nog maar eens een stijging van de subsidie de politieke partijen in het Vlaams Parlement. Het Vlaams Belang wil dat de dotaties en de werkingsgelden van de politieke partijen en fracties bevrozen blijft op het niveau van 2005.

Dat het Vlaams Parlement boven zijn stand leeft wordt bewezen door een aantal onverantwoorde uigaven zoals het voorstel tot aankoop van nog maar eens een nieuw gebouw dat tussen de 6 en de 12 miljoen euro aankoopprijs zal kosten. Een herschikking van de kantoren in het huidige gebouw moet aan het huidige tekort aan bureelruimte een oplossing bieden. Symbolisch maar kenschetsend voor het feit dat geld door deuren en vensters wordt gegooid is de geplande aanleg van een eigen wijnkelder. Hiervoor wordt in de begroting jaarlijks 30.000 euro uitgetrokken. Op vier jaar tijd wordt dus 120.000 euro besteed aan een wijnkelder voor het Vlaams Parlement.

Het Vlaams Belang vindt de aanleg van een wijnkelder totaal overbodig. Alle catering dient via openbare aanbesteding uitbesteed te worden aan private firma's. Door zelf horeca-initiatieven te nemen bezondigt het Vlaams Parlement zich aan oneerlijke concurrentiepraktijken. Blijkbaar heeft de meerderheid in het Vlaams Parlement nog steeds niet begrepen dat het geld van de belastingbetaler op een zuinige en oordeelkundige manier moet besteed worden en niet moet dienen om de Bourgondische levensstijl van bepaalde parlementsleden te financieren.

Vlaams Belang ondervraagt Minister van Buitenlands Beleid Bourgeois over Chinese industriële spionage

De krant Le Monde meldde op 11 mei jl. dat de Chinese "Students and Scholar Association of Leuven" (CSAL) de dekmantel is voor een organisatie, die via studenten, stagiairs en onderzoekers in diverse West-Europese landen in onderzoeksinstellingen en bedrijven op grote schaal aan economische spionage doet. De krant verwijst hierbij naar een rapport van het European Strategic Intelligence & Security Center (ESISC). ESISC spreekt van " een echt multinationaal netwerk voor het verzamelen van economische informatie " en verwijst naar de resultaten van onderzoeken die diverse Europese inlichtingendiensten de afgelopen twee jaar gevoerd hebben.

In de commissie Buitenlandse zaken van het Vlaams parlement vroeg Vlaams Belang-volksvertegenwoordiger John Vrancken aan Vlaams Minister van Buitenlands Beleid, Geert Bourgeois, of hij op de hoogte was van de praktijken van de CSAL en al initiatieven had genomen teneinde deze praktijken van industriële spionage te voorkomen en desnoods te stoppen. Minister Bourgeois speelde de bal echter door naar het federale niveau. Hij stelde dat hij niet op de hoogte was van het probleem en nog geen enkel initiatief terzake had genomen. Klaarblijkelijk was hij ook niet van plan dit te doen.

John Vrancken klaagde in commissie dit afwentelen van de verantwoordelijkheid aan en vroeg de minister in overleg met de federale regering de betrokken organisatie door te lichten en de risico's van industriële spionage te analyseren. Industriële spionage heeft immers een negatieve impact op het wetenschappelijk onderzoek en de economie in het algemeen. Bovendien zouden volgens John Vrancken ook minstens de bedrijfswereld en de universiteiten in kennis moeten worden gesteld van het probleem.

Filip Dewinter wil gezamenlijk overleg Vlaamse partijen in Vlaams Forum

Het cordon sanitaire heeft er mede voor gezorgd dat Brussel-Halle-Vilvoorde niet werd gesplitst. Terwijl aan de éne kant het Waalse front ééndrachtig en kordaat is, zorgt het cordon sanitaire ervoor dat 25% van het Vlaamse electoraat buiten spel staat. Terwijl in Wallonië alle politieke partijen - van het fransdolle en openlijk racistische FDF van Olivier Maingain, over MR, PS en CDH tot en met Ecolo - iedereen aan hetzelfde zeel trekt, weten de Walen bijzonder goed dat er aan Vlaamse kant van overleg geen sprake is, laat staan van een eensgezind Vlaams front. Door het cordon sanitaire tegen het Vlaams Belang te handhaven geeft Vlaanderen immers de meerderheidspositie waarover zij in onderhandelingen met Wallonië beschikt uit handen. Via het cordon sanitaire kan de PS van Di Rupo de Vlaamse partijen uit elkaar spelen en onder druk zetten. Het cordon sanitaire zorgt ervoor dat Vlaanderen permanent gegijzeld wordt door Wallonië en dat we bij iedere communautaire onderhandeling onderuitgehaald worden. De PS heeft dan ook baat bij een sterk cordon sanitaire. Hoe hechter het cordon sanitaire tegen het Vlaams Belang, hoe zwakker het Vlaams front.

Filip Dewinter pleit voor de oprichting van een "Vlaams forum" waar alle Vlaamse partijen - ook het Vlaams Belang - rond de tafel gaan zitten en een éénsgezind minimum programma naar voor schuiven. De verschillende moties gestemd in het Vlaams Parlement kunnen hiervoor als basis dienen. Enkel indien Vlaanderen laat zien dat het ééndrachtig en eensgezind is, kunnen we opnieuw aan tafel gaan zitten met Wallonië. Zoniet zullen we telkens opnieuw het onderspit moeten delven.

Het cordon sanitaire zorgt er ondertussen in het Vlaams Parlement voor een gigantisch democratisch deficit. Het normale spel van meerderheid en oppositie is in het Vlaams Parlement onmogelijk geworden. Naar aanleiding van de jongste crisis hebben we vastgesteld dat wat er ook gebeurt de Vlaamse regering hoe dan ook in het zadel blijft. In een normale politieke situatie - zonder cordon sanitaire - zou de Vlaamse regering gevallen zijn en zou er een nieuwe meerderheid gevormd worden. Niet zo in Vlaanderen. Het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang maakt van Vlaanderen steeds meer een ondemocratisch en zelfs abnormaal land. Bij falen of crisis kan een zetelende coalitie immers niet meer vervangen worden door een andere aangezien het cordon sanitaire dit onmogelijk maakt. Het cordon sanitaire wordt hoe langer hoe meer het blok aan het been van de democratie.

Vlaams Belang vraagt Vlaamse regering om referendum te organiseren over de Europese grondwet

Na het overtuigende nee tegen de Europese Grondwet dat de Franse bevolking afgelopen weekend in een referendum heeft uitgesproken, is het duidelijk geworden dat de Europeanen niet onverdeeld gelukkig zijn met dit nieuwe Europese verdrag. Als we de prognoses omtrent de volksraadpleging vandaag in Nederland mogen geloven zullen ook onze Noorderburen de Europese Grondwet wegstemmen.

Het Vlaams Belang is van mening dat rekening moet gehouden worden met de belangrijke signalen die door de bevolking van twee buurlanden worden uitgestuurd. Uit onderzoek is immers gebleken dat het Franse parlement, indien er geen referendum was geweest, de Europese Grondwet had goedgekeurd, tegen de wil van de bevolking in.

Enige tijd geleden heeft Vlaams Volksvertegenwoordiger Karim Van Overmeire een voorstel van decreet ingediend dat er in voorziet dat de Vlaamse regering een volksraadpleging in Vlaanderen zou organiseren omtrent de Europese Grondwet. Het Vlaams Belang vindt dat de Europese Grondwet en vooral de recente ontwikkelingen daaromtrent te belangrijk zijn om niet aan de bevolking voor te leggen. En het is niet omdat men op federaal niveau het organiseren van een referendum heeft weggestemd dat Vlaanderen die taak niet op zich zou kunnen nemen. Was het immers Leterme niet die zei dat er grenzen zijn aan het coöperatief federalisme?

Intrekking federale heffing op vakantiegeld ambtenaren is geen overwinning

Na het debacle van Brussel-Halle-Vilvoorde, waardoor de Vlaamse regeringspartijen VLD, SP.a en CD&V/N-VA elke Vlaamse geloofwaardigheid verloren hebben, wordt er gezocht naar een symbooldossier dat moet worden voorgesteld als 'Vlaamse overwinning'. Dat de federale overheid vandaag aanvaardde de extra-heffing op het vakantiegeld van de Vlaamse ambtenaren terug af te voeren, moet nu blijkbaar die 'overwinning' vormen.

In werkelijkheid proberen VLD, SP;a en CD&V de publieke opinie te misleiden; VLD en SP.a hebben destijds in de federale regering besloten tot een onredelijke overval op de Vlaamse schatkist, en nu beslissen VLD en SP.a die eigen onredelijke beslissing in te trekken. Zij keren dus gewoon op hun stappen terug, en we zijn dus gewoon terug op het logische uitgangspunt zonder heffing. Vlaams Belang ziet daarin geen enkele Vlaamse 'overwinning'.

In ruil heeft de Vlaamse regering echter een zware knieval gemaakt, met name door nog maar eens zwaardere begrotingsoverschotten voor Vlaanderen te aanvaarden tot 2009. Wat dat in de praktijk betekent weten we uit de voorgaande jaren: Vlaanderen zal als enige deelstaat in dit land grote overschotten boeken op zijn begroting, en er op die manier voor zorgen dat de federale overheid en de Waalse overheden voldoen aan de Europese normen. Zelfs de kolossale federale ontsporing van de uitgaven in de sociale zekerheid, met de zegen van de PS, wordt zo telkens opnieuw naar Europa toe verdoezeld dankzij de overschotten die Vlaanderen zinloos opstapelt in 'reserves' en 'fondsen' waarvan niemand weet waarvoor ze moeten dienen.

Bijkomend gevolg van deze knieval is dat Vlaanderen nog steeds geen leningen zal mogen opnemen voor investeringen in wegen en scholen, wat volstrekt onlogisch is voor een bestuur dat solvabel is. En alhoewel minister-president Leterme onlangs verkondigde dat de Vlaamse regering 'creatieve constructies' klaar had die leningen toch mogelijk zouden maken, verklaarde minister Van Mechelen gisteren in de commissie Financiën dat deze constructies nog verre van afgerond zijn. De scholen, wegen en zorginstellingen in Vlaanderen zullen dankzij deze knieval dus nog wat langer moeten wachten op de broodnodige investeringen…

Vlaanderen ging een automatisch sanctiemechanisme eisen wanneer de Franstaligen hun verplichtingen niet zouden nakomen; daarvan wordt vandaag ook al niets meer gehoord. En intussen gaat de gigantische geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië ongehinderd verder.