maandag 06 februari 2012
fractie . column
Vlaamse regering Leterme I: oude wijn in nieuwe zakken
01.10.2004 - Waarom gaan wij nog stemmen?”, is een veel gehoorde vraag bij vele Vlamingen. Inderdaad, waarom nog gaan stemmen wanneer met de uitslag van de verkiezingen toch geen rekening wordt gehouden? Al bijna 20 jaar lang blijkt na iedere verkiezing dat er slechts één grote overwinnaar is: het Vlaams Blok. Ook op 13 juni jl. was het niet anders. De verkiezingskartels CD&V/NV-A en SP.a/Spirit hebben niet het verhoopte succes geoogst. De kartelformule bleek gauw alleen maar oogverblinding te zijn. Na de verkiezingen splitste het CD&V/NV-a -kartel zich op in twee afzonderlijke fracties in het Vlaams Parlement. Het concrete gevolg hiervan is dat het Vlaams Blok sinds 13 juni de grootste fractie in het Vlaams Parlement en dus ook de grootste Vlaamse partij is geworden!
Geen ommekeer
In andere Europese landen wordt aan de grootste partij (of de overwinnaar van de verkiezingen) het initiatiefrecht voor het vormen van de nieuwe regering gegund. In Vlaanderen zorgt het cordon sanitaire ervoor dat de winnende partij opzij wordt gezet en komen de verliezers terug aan de macht. Dankzij de collaboratie van Yves Leterme met de paarse partijen komt er van de door CD&V beloofde ommekeer niets in huis. Het gesprek van Leterme met het Vlaams Blok was er enkel voor de “schone schijn”. Vóór het gesprek had Leterme reeds heel erg duidelijk gemaakt dat het cordon sanitaire gehandhaafd zou blijven. Het gesprek zelf was niet veel meer dan een showvertoning, een alibi, nodig om het Vlaams Blok definitief af te wijzen.
De paarse tang
Na twee maanden Leterme is er van enige vernieuwing, laat staan van een ommekeer absoluut geen sprake. Het feit dat vijf verschillende partijen deel uitmaken van de Vlaamse regering zal al gauw een verlammend effect op het beleid hebben (DHL en Brussel-Halle-Vilvoorde zijn reeds twee duidelijke voorbeelden). Het jojo-gedrag van sommige ministers (Bert Anciaux verandert al voor de derde keer op twee jaar tijd van regering) zal evenmin de stabiliteit van de Vlaamse regering in de hand werken. Al gauw zal blijken dat de CD&V niet in staat is om de radicale Vlaamse eisen, zoals de splitsing van de sociale zekerheid en vooral de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde ook daadwerkelijk gestalte te geven. Het kartel CD&V/NV-a zit dankzij het cordon sanitaire volledig in de tang van paars.
Filip Dewinter
