Uit diverse studies bleek enkele jaren geleden dat het Vlaams oppervlaktewater in hoge mate vervuild wordt door hormonen. Die zijn onder meer afkomstig van vrouwen die de anticonceptiepil weer in de waterkringloop brengen. Ook resten van medicijnen komen op deze manier in de waterkringloop terecht. De studies bewijzen dat er een causaal verband is  tussen de blootstelling via water aan hormoonverstorende stoffen en reproductiestoornissen. Vissen zouden zelfs van geslacht veranderen, maar ook voor mensen zijn de stoffen schadelijk. De kunstmatige oestrogene stoffen komen ook ruimer in het milieu voor, zodat ze onder andere via voeding een negatief effect uitoefenen op de vruchtbaarheid bij mannen.

Een Europese studie uit 2008 toont eveneens aan dat de voorbije decennia het aantal borstkankers spectaculair is gestegen. Eén op tien Europese vrouwen wordt vroeg of laat geconfronteerd met borstkanker. Dit zou grotendeels toe te schrijven zijn aan kunstmatige oestrogenen die in verschillende medicijnen voorkomen.

De problematiek van de aanwezigheid van hormoonverstorende stoffen in drinkwater wordt door alle drinkwatermaatschappijen erkend. In 2008 antwoordde de toenmalige minister van Leefmilieu, Hilde Crevits, op een vraag om uitleg over hetzelfde thema dat er werd aan gedacht om bij de drinkwaterproductie nog een bijkomende zuiveringsstap in te voeren waarbij door ozonisatie de overblijvende schadelijke producten zouden worden vernietigd. Indien sommige schadelijke producten toch in het drinkwater zouden blijven voorkomen zou aan de federale regering worden gevraagd om sommige producten te verbieden. Mevrouw Crevits wilde in bepaalde kwetsbare gebieden zelfs gebruiksbeperkingen voor sommige producten invoeren.

Eén en ander zette Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman (Vlaams Belang) er toe aan om naar een stand van zaken te vragen in dit dossier. En wat blijkt uit het antwoord van Vlaams minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V): van alle door minister Crevits beloofde voorstellen in mei 2008 is nog niets gerealiseerd. Het drinkwater wordt nog altijd niet systematisch gescreend op de aanwezigheid van hormonen en medicijnen. Het enige dat sommige watermaatschappijen wel doen is een deel van de bedoelde stoffen wegfilteren via het plaatsen van  actieve koolfilters. Waterconsulenten stellen evenwel zeer duidelijk dat deze filters geen zuiverend effect hebben voor hormonen en medicijnen. Dat kan alleen door omgekeerde osmose.

Er zijn al evenmin kwetsbare zones afgebakend waarin gebruiksbeperkingen werden vastgelegd en er is al helemaal geen beleid rond bestrijdingsmiddelen. Vlaams minister Joke Schauvliege (CD&V) verwijst enkel naar een zoveelste studie die in 2010 uitsluitsel zou moeten brengen over de te volgen weg. Concreet is er dus helemaal niets gebeurd sinds 2008. Pikant detail: het was toenmalig Vlaams volksvertegenwoordiger Joke Schauvliege, vandaag dus minister, die destijds onder meer opriep om werk te maken van adequate zuivering van drinkwater.