Onderwijsminister Pascal Smet heeft
vandaag in Le Soir zijn licht laten
schijnen over het decreet ‘faciliteitenonderwijs’ dat op 21 oktober laatstleden
door het Vlaams parlement werd goedgekeurd. Smet benadrukt dat hij niets wil
forceren en alsnog tot een onderhandelde oplossing wil komen.

Daarmee drijft Smet de verwarring
ten top. Het decreet is er uiteindelijk gekomen omdat meer dan tien jaar
onderhandelen tussen de betrokken ministers van onderwijs geen enkel resultaat
had opgeleverd.

Smet nodigt zichzelf nu uit naar het
parlement van de Franse Gemeenschap om de werkelijke draagwijdte van het decreet
toe te lichten. Hij vergeet dat die ontmoetingen al tot driemaal toe hebben
plaatsgevonden tussen het Vlaams Parlement en het parlement van de Franse
Gemeenschap, de COCOF en het parlement van het Waals Gewest, naar aanleiding van
de drie belangenconflicten die die parlementen hebben ingesteld tegen het
decreet. Toen is uitvoerig op de “draagwijdte” van het decreet
ingegaan.

Smet slaat de bal helemaal mis
wanneer hij zonder verpinken stelt dat de Franstalige basisscholen hun
Franstalige CLB-centra kunnen blijven behouden. Dit is volgens het decreet
gewoonweg verboden. Smet kletst dus maar wat uit zijn nek.

Ook de taalvereisten waaraan
leerkrachten - die ook ambtenaren zijn - moeten voldoen, en die geregeld zijn
via de wet op het gebruik der talen in bestuurszaken, lapt Smet vrolijk aan zijn
laars.

Dat de minister de scholen de kans
wil geven zich aan te passen aan de nieuwe omstandigheden, is op zich
verdedigbaar. Maar wat Smet nu doet, lijkt verdacht veel op een ware sabotage
van de uitvoering van het decreet. Dat decreet is bijzonder duidelijk, en voor
het Vlaams Belang kan het niet dat een minister eigenhandig beslist om een door
het parlement gestemd decreet zomaar op de lange baan te
schuiven.