In het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde
kondigde de minister-president van
de Duitstalige gemeentschap – Dhr Lambertz – aan dat hij een
gesprek ging voeren met de Vlaamse minister-president. Het Duitstalige
parlement werd immers gevraagd om ook een belangenconflict in te dienen zodat
de federale regering alweer wat meer tijd gewonnen zou hebben en de splitsing
van B-H-V alweer uitgesteld zou zijn. De verwachtingen waren groot want
iedereen had gedacht dat Kris
Peeters – die altijd prat gaat op zijn assertief beleid – de
Duitstalige minister-president wel zou wijzen op het grote belang van een snelle
splitsing van B-H-V.

 Joris Van hauthem kon zijn teleurstelling dan ook niet wegsteken toen hij in de
plenaire vergadering Kris
Peeters ondervroeg over dat gesprek. Ten eerste wees Peeters
op de vertrouwelijkheid van dat gesprek. In tweede zin verklaarde hij dan toch
dat hij zijn Duitstalige collega gewezen heeft op de bepalingen in het Vlaamse
regeerakkoord. Joris
Van Hauthem reageerde verbaasd en stelde terecht dat, indien
Peeters zich beperkte tot het voorlezen van het Vlaamse regeerakkoord, hij dat
evengoed had kunnen faxen en zo tijd had kunnen besparen. In plaats van Dhr
Lambertz duidelijk te maken dat Vlaanderen niet gediend is met een
belangenconflict en dat er in voorkomend geval toch ook eens opnieuw nagedacht
zal worden over toekomstige samenwerkingsakkoorden, werd het dus een gezellige
babbel op de sofa.

Van het zogenaamde “assertief beleid” en de
“onverwijlde splitsing” is niets meer te merken. Het bezoek van Peeters aan de
Duitstalige minister-president was dan ook een maat voor niets.